Sayın TORAKS Derneği KOAH ekibi çalışanları,

Size kısaca hikayemi anlatarak mektubuma başlamak istiyorum. Bundan on yıl önce olumsuz yaşam koşullarımın bir birikimi olarak bu hastalığa yakalandım. Bugün yetmiş üç yaşına gelmiş bir insan olarak geriye dönüp baktığım zaman başta sigara, iyi beslenememe, stresli bir yaşam, sporu yaşamımın bir parçası haline getirememe ve sebeplerini ekibinizin çok daha iyi ve ayrıntılı olarak bildiği nedenlerden dolayı bu hastalığa yakalandım. On yıl önce yürüyememe durumuna gelene kadar, giderek artan aktivite düşüklüğümün yaşlanmadan kaynaklanan bir sonuç olduğu düşüncesini taşıdım. Yukarıda saymaya çalıştığım nedenlerin sonucu olarak yürüyemediğim bir gün göğüs doktoruna başvurdum ve doktor tarafından uzman doktorlara yönlendirdiler. O günden sonra koah hastalığı ve ilaçları ile tanışmaya başladım. Takip eden sekiz yıl boyunca yirmiye yakın uzman göğüs doktoru ile tedavimi sürdürmek durumunda kaldım.

Bu hastalıkla ilgili özellikle üniversitelerin ve diğer kurumların internet üzerinden yaptıkları yayınları takip ederek hastalığımın nasıl bir hastalık ve hangi evrede bulunduğu, doktor kontrolünde olmama rağmen giderek her gün biraz daha kötüleşmeye başlayan hastalığımı nasıl önleyeceğimi, önleyip önleyemeyeceğimi, kendime sormaya başladım.

Hikayemi çok fazla uzatmak istemiyorum. Hiç şüphe yok ki ülkemizde ve dünyada mesleklerine karşı saygı ve sorumluk duyan hekimlerin yaptıkları çalışmalar, bu hastalığa karşı yürütülen mücadeleyi bugünkü düzeye taşıdı. Diğer yandan ilaç sanayinin bu hastalıkla ilgili (daha etkili bir ilacı piyasaya sürerek piyasadaki Pazar paylarını genişletme amaçlı) çabaları sonucunda hastalığımın başladığı sekiz yıl öncesine göre, tedavide küçümsenmeyecek bir yere gelindi.

Bundan yaklaşık iki yıl önce giderek umutlarımın yok olmaya başladığı bir alevlenme döneminde artık doktora gitmemin bile gereksiz olduğu düşünce ve inancını taşıyarak, yakınlarım aracılığıyla ilaç yazdırmaya başlamıştım ki sizin hazırlamış olduğunuz videoya internet üzerinden ulaştım. Ardından biraz çaresizliğin de sebep olduğu, büyük bir inat ve inançla bandınızda önerdiğiniz özellikle “Pulmoner Rehabilitasyon” tekniklerini uygulamaya başladım. Ardından bir süre sonra yeni bir inançla tekrar tedavi için hastaneye başvurdum. Başvuruda bulunduğum doktor tarafından daha önceki uygulamalardan farklı olarak hastalığımın stabil hale getirilmesi ve bundan sonra kullanmam gereken ilaçlarla birlikte tedaviye başlanması sonucu bugün çok daha farklı bir noktaya gelebildim.

Sizlere hazırlamış olduğunuz bu video ile çok büyük bir çalışma yapmış olduğunuzu, özellikle söylemek için bu mektubu yazıyorum. Kendi adıma bu derneğin kurucularına, bugüne taşıyanlarına ve bugün bu derneğin çalışmalarını sürdürenlere, bu dernekte yaptıkları çalışmalarla tıp alanında ülkemize ne kadar çok şey kazandırdıklarına olan inancımı belirtmek istiyorum. Mektubu yazmaktaki gecikme için sizlerden özür diliyorum.

Hepinize ayrı ayrı teşekkür iletiyorum. Saygılarımla.

Atilla Tanılkan
19 Ocak 2015

Leave a Comment